Pazartesi, Mayıs 30, 2011

Gevelemece.

Niyetim yok. Israrım da yok. Lakin öyle ukalâ olabiliyorum ki bazı bazı, sanki biri gık dese oturup sabaha kadar ağzına sıçacakmışım gibi hissediyorum; kelimeleri tutamıyorum ağzımdan çıkıveriyorlar öyle.

Paşa gönlüm ne istiyorsa o. Hırs insanın başını yorarmış bir de. Yaktığını da gördük ya, neyse...

Saldım çayıra misali. Yaklaşan yandı, biline.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder