Kelimeler.

Kolay olabilirmiş çekip gitmeler. Geride bekleyenin mi varmış, aldırma. Son bir şans için neler verilmez mesela...

Aldanmaktan daha kolay olan şey aldatmaktır aslında. Aldanmak beklemekten zor. Unutmak kadar da kolay. Kafamız çok karışık; değişmek zor. Dünya yıkılsa altında kalacağım. Herkesi mutlu etmekten daha zor olan şey kendi kendini mutlu etmek.

Kelimeler bugün bazı anlamlara geliyor.

Farklı yüzler, aynı ifadeler... Her yerdeler. Görünen ama konuşmayan deliler topluluğu. Yoksa ben mi deliriyorum? Bir hikayeyi anlatır gibi hep en baştan, her seferinde daha da azalarak.

Sokağın dönemecine yaklaşıyorum. 3-5 kişi var, kim olduklarını bildiğim ama ne olduklarını anlamadığım. Gitmek gelmiyor içimden; kalsam kurtaracağım şey sadece kırık bir aynanın parçalarından biri olacak. Değer mi diye düşünüyorum. Sonra yürümeye devam ediyorum. Her şeyi bilmenin laneti üzerimde. Bilmişlik taslayamamak bunun laneti.

Çünkü hepimiz aynı günahları işliyor olsak da sevgili dostlarım, sadece sizin günahlarınız mübah. Sonrası da vapurlar filan işte. Görmenin laneti de kırılmak ama hiçbir şey yokmuş gibi davranmaktır.

Muhteşemsiniz.