Konuşma.

Bu modumu sevmiyorum. Bu havaları hele, hiç sevmiyorum. Pastırma yazı dedikleri meret.

Sınav dönemi, stres, yok o oldu yok bu oldu dönemlerim, yeni adetim "sınav stresi yaşamaca". Menapoz teyze oldum. Etraftan göründüğümün aksine yorgun, hasta, aksi ve naletim şu sıralar.

Yeni yeni alışkanlıklar, huylar edinmeye başladım. Konudan konuya atlama konusunda üstüme yok. Herşeyden çok çabuk sıkılıyor, boğuluyormuş gibi hissediyorum. 5-6'dan fazla insan bulunan arkadaş ortamlarında duramaz oldum.

Hayat enerjim çekildi yine. Suratım asık, kaşlarım çatık, ne bileyim. İnsanları umursamadığımı çok belli ediyorum, sevgi patlaması yaşayacak olduğumda da içimde patlıyor haliyle. Dengesizliklerimi kabul etmeye çalışıyorum ama sanırım pek başarılı değilim. Gerçekten güzel bir tatil yapamadım ne zamandır, sanırım lazım olan şey bu.

Yanlış seçimler içerisindeyim, çok yanlış. "Bizim kız zeki ama, çalışmıyor... "

"-aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.

iyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,
sizden iyi olmasın, boşanmada birinci...
-çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen."

- Lan noluyo laaan?!..