Bugün garip bi heyecan var içimde. Mutluyum ama öyle ufak şeyler ve öyle safça, öyle basit ki, çok tanıdık, sonrasını hatırladığım için düşündükçe içimi ürperten, beni korkutan bi mutluluk bu. Garip bir enerji patlaması. Bu duygu çok tanıdık aslında; içi kıpır kıpır eden ama bağıra bağıra "ben tehlikeliyim" diyen. Sonuna güvenmediğim.
Bazen düşünüyorum, bu kadar atraksiyonsuz bir hayatım olsa neler hissederdim, nasıl olurdum diye. En monoton günüm bile öyle orjinal geçiyor ki, "değişik" kelimesi biraz eksik kalıyor. Çok sakin olmam lazım. Hayır hayır, soğukkanlı olmalıyım. Mantıklı davranmalıyım.
Bu arada az önce şöyle bir şey okudum: "Yüksek dozda kafein, beyin kimyasını etkileyerek anksiyete ve panik atak oluşumunu güçlendirebilir."Olabilir tabi. Bugün birkaç fincan kahve içtim ve hepsinin de filtre (yani 135'er mg kafein) ve çok az miktarda süt içerdiğini varsayarsak, hassas bünye üzerinde etkisini gösteriyor sanırım. (bkz. 4-7 saat içinde)
Sonuç olarak bütün bu ruh halim kafeinin bokunu çıkarmam yüzündenmiş. O yukardaki edebiyatçı ayakları yalan hep. Olmayadabilir, bilmiyorum. Ama eğlendim.
Yine de içim kıpır kıpır anasını satim ya. Neyse, Gorgoroth gibi sınavlara Rammstein gibi çalışayım ki, Pink Floyd gibi geçmesinler. (yaratıcı arkadaşlarımı seviyorum)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder