Oysa gerçekler hep pürüzlüdür değil mi? Yanlışlarla doludur, bir ton açığı vardır.
Feci saçmalayasım var. Ama yazdıklarımda bile kendimi tekrarlıyorum artık. Tek bildiğim, tek huzur bulduğum ve mutlu olduğum şeyin "müzik yapmak" olması. Notalar sarsın her yanımı öyleyse. Tek dileğim bu.
Çok doluyum ama lanet olsun ki parmaklarım klavye üzerinde gezinirken bile sıkılıyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder