15.

Şu an, ya da şu saatten sonra ne kadar acı çekersem çekeyim, açmamaya devam edeceğim gözlerimi. Birini sevmek hiçbir zaman kolay olmadı, bu saatten sonra da olmayacak. Aynı şeyi on kere, yüz kere, bin kere daha yaşayacağımı bilsem de bu yüzden açmayacağım işte gözlerimi.

Ve zannettiğiniz gibi sevmek ne aradaki mesafeyle, ne birini tanıdığınız süre ile ölçülür benim hayatımda. Ben birini seversem bir bakışta da severim, bir dakikada da, bir yılda da, belki on yılda da.. O zaman kolay işte. Ama yine zor kendi içinde.

Düzelmeyeceğim sonuç olarak. Her tarafımı çize çize, kanata kanata yürüyüp koşarak devam edeceğim hayatıma. Yorulduğum yere varıncaya dek yaşadıklarımın beni idare edeceğini düşünüyorum, gerisini önemsemiyorum da. Hatta kimsenin fikrini de önemsemiyorum bu konuda. Çünkü çocukça gelecek çoğunuza. Ama ben yaşadıkça keyif alıyorum, ve kabul ediyorum ki, canım acıdıkça keyif alıyorum hayattan...

Bundan 5 yıl sonra param olursa İngiltere'de düşünüyorum kendimi, yağmurlu şehirde. Şu an sevdiklerimin ya da nefret ettiklerimin yarısını bile görmüyorum hayatımda. Yine de şu an var oldukları için birer sıfatı var hepsinin.

Gene çok öfkeliyim bugün. Çok da şanssızım. Ve belki yalnız değilim. Yoo, değilim..

Ama hâlâ çok aptalım. Bugünse çok farklı bir gün.

Günaydın.