Haketmediğin şeyleri hayatında barındıramazsın, bir yerden sonra kendileri giderler zaten. Bazen elinde bir ip varmış gibi hissedersin; ucunun nerde olduğunu, o uçta birinin daha ipi tutup tutmadığını bilmezsin ama eline tutuşturulmuş o ipi bıraktığında sanki bütünüyle kaybolup gidecekmiş gibi bir his. Aslında, ipin ucu elinden kaçacaksa eğer, sanırım o kadar da önemli değil. Diyorum ya, ucunda birinin olup olmadığını bilmediğin bir ipin diğer ucunu elinde tutmak saçma.
Tecrübe etmeden bilemeyeceğin şeylerin üzerine balıklama atlamak yerine, yavaş yavaş eğilmen gerekir. Bu noktalarda ters psikoloji de işe yaramaz mesela. Çok düşünen insanların lanetidir detaylara boğulmak; ama detaylarda boğulmak aptallıktır, şuursuzluktur. Detaylarda boğulacak vakti olan insanın yapacak daha iyi bir işi yok demektir. Sular kendi bildiği gibi akmalı bazen.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder