Bazen düşündüğümde, seninle konuşurken kurduğum cümleleri hatırlayamıyorum.
"X yerine Z dememişimdir umarım?"
"Yok, sanırım doğrusunu söyledim"
"Yoksa onu öyle söylediğimi düşünürken böyle mi..."
Bazen, bana her gün ev ödevi veren bir öğretmenmişsin gibi hissediyorum.
Bazen, "ne halin varsa gör" diyen umursamaz bir tanıdıkmışsın gibi.
Çoğu zaman anlıyorum, bazen işime gelmiyor.
Bazen senin de işine gelmiyor.
Güçlerimizi birleştirirsek; "yırttık abicim yırttık!"
Bir filmin kalan yarısını 2 gün sonra izlemek gibi. Anlıyorum; işime gelmiyor.
"Ağlarsın" diyorsun, anlıyorum; ama ağlamıyorum. (:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder