Aynı anda birden fazla seçim yapmak durumunda olduğum zamanlarda kendimi kapana kısılmış gibi hissediyorum. Ruhsal ritmimle bedensel ritmim birbirine öyle ters ki bu aralar...
"Binlerce sözcük var içimde, çıkmak için hepsi sırada. Hangi birine öncelik versem, bilmem..."
Saatler yaklaşıp uzaklaştıkça yeni telaşlar sürekli. Düşüncelerim ağrıyor demiştim yine bir zamanlar; şimdi hayati organlarımın hepsi çöküşe geçti sanırım. Yaşlanmak ya da yorulmak gibi bir şey değil bu, tam anlamıyla "misunderstood" sıfatının karşılığı. Ve sonuçları.
Ya sinir hastası olma yolunda bir level daha atlayacağım, ya da öyle bir boşvereceğim ki düşününce bunun sonuçlarından korkuyorum sanırım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder