Belki unuturuz onu tüm kasımdan kalma çiçekler gibi.. Belki de saklarız onu kalbimizde bir delik açar gibi, belki denize ulaşır içimizdeki nehirler bir gün.
TNK yapmış, iyi yapmış. Çok da güzel iyi yapmış.
Şu evden bir çıksam bir daha dönmeyeceğim.
Ne garip değil mi? Sanki o tatile çıkmış da ne zaman döneceği belli değilmiş gibi, sadece özlemek. Her gün her dakika iki adım ötede olmasına rağmen görememek. Sabahları sıcak, akşamları ayaz mart havasında ne kadar üşüdüğünü önemsememek. Neyi önemsiyorum ki?
Bu dönem okulu dondurup uzunca bir süre bir yerlere gitmeye karar verdim blogcum.
2 ay... İnsan martı değil adamım uçuvermez uçuvermez... Aslında bal gibi kaybolduğumuzdan, bütün her şeyin çırpınmaya dönüşü, ama kendine dönüşü.
Belki kasımdan kalma çiçekler gibi onu da arasına koyarız şarkı yazdığımız kırık hayaller saklı defterin. Ne denize, ne güneşe ulaşamayacağız azizim, bundandır ellerimin ayaklarımın her daim buz kesmesi. Bahar gelmedi, biz de yazı bekleriz..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder