ellerimin dokunduğu yerleri buza çevirdiğim bir yer burası. ezgilerin her biri bir hücreme işleniyor. öyle ki, dinleyemiyorum bile. hepsi bende zaten. hepsi benim. öylesine çirkinim ki bünyem uykuyu kabul etmiyor. kafiye olsun diye değil.
çektim beyaz bayrağımı. ilk kez öylesine beyaz ki... keşke diyorum bu kadar beyaz olmasaydı. derine ineceğim yerde debeleniyor ve çıkıyorum yukarı. sadece 'ben' burdayım. ben hep burda olacağım'lar. bulutların ardındaki güneş gibi gerçek.
utancım kabarıyor ve bir sigara, bir sigara daha... midem bulandıkça bir sigara daha. kafiye olsun diye değil.
hazırlığını yapmadan apar topar yolculuğa çıkmak gibi. yanıma almayı unuttuğum, geride bıraktığım öyle çok şey var ki 'evimde'. ne zaman döneceğimi bilmediğim bir yolculuk. 'bir arkadaşa bakıp çıkacağım' misali. evime dönüşü özlemle beklediğim, döneceğimi umut ettiğim bir yolculuk.
videosunu mavi-siyah-beyaz görüntülerle hayal ettiğim bir şarkı. saat beş. şarkı beş. daha bugünden başlayıp eskittiğim bir yarın. gözyaşlarımızı bitti mi sandın?
içimizdeki şeytanlara zülfikarlarla saldıramadık. birbirimize verdiğimiz vitaminlerin seçimi yanlıştı zaten. her anı hatırlamak kötü bazen. kafiye olsun diye değil.
saçlarımı bir daha herkesin beğendiği gibi yapmayacağım mesela. dudaklarıma ruj sürmeyeceğim. o şarkıyı hiçbir yerde çalmayacağım mesela. like the deserts miss the rain.. sarılmalı öpücükler ikinci bir emre kadar rafa kalktı.
2 ayda 21 yılın birikimini yok sayıp dört işlemi baştan yazdım, kendimle seni çarptım 'beş' etti. cok iyi oldu, çok da güzel iyi olmuştu değil mi? yaseminli yeşil çay çekiyor oysa canım. olmadığı için sigarayla idare ediyorum. sabah sigarası yerine de başka şeyler düşünmem gerekiyor artık.
kendimden seni çıkardım 5 eksik çıktı. kalan hanesi çok kalabalık, üstüme üstüme geliyorlar..
tamam anasını satıyım, iyi değilim. hiç iyi değilim. onca paragrafın özeti bu.
saat üç, dört, beş bana hiç farketmez. ben hep burdayım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder