Mayıs..

Herşeyi düzene sokmanın vakti geldi sanırım. Final dönemi iyi bir başlangıç sayılabilir. Gerekli olan sadece biraz.. mm.. nasıl derler.. fresh mind?

Vazgeçmeyeceğimi bildiğim şeyleri iki üç tane ot bok için vazgeçmenin kıyısına geldiğimde farkediyorum hep. Müziği bırakmıycam. Bölümümü de. Geri kalan herşeyi baştan inşa edebilir ve hayatımın parçası yapabilirim. Her neyse, bi aralar zamanı geriye almak istediğimi düşünürdüm. Artık istemiyorum. Anlık sorgulamalarımın verdiği mutsuzlukları bi kenara itersek, mutluymuşum ben aslında. Bunu bana kimse onun kadar acıtarak, onun kadar farkettirmeden, ama yine de onun kadar sert bir şekilde anlatamazdı. Belki amacı bu bile değildi, belki beni eskisi kadar önemsemiyor, bilmiyorum. Ama artık onu bile mutlu edemiyorsam, sorun bende demektir..

Yine değişeceğim, ve o bunu uzaktan görecek bu sefer..

Geçen sene bugün, Ankara Üniversitesi'nde Kurban konserindeydim. Deli gibi yağmur yağdı o gece. Ve o zamanlar sevdiğimi sandığım adam, o gece tutmuştu elimi. Doğumgünüydü. Bugün doğumgününü kutlayacakken, benden önce sevgilisinin kendisine çok güzel bi doğumgünü notu yazdığını gördüm. Vazgeçtim.. (:

Bu gece yalnızca sevdiğim 2 arkadaşımla yine aynı yerde olucam. Yeni aşkım Murat Boz'u dinlemek için(napalım dünya böyle, arada farklı tatlar denemek lazım :D). Ve o okula girdiğimde, geçen senekinden çok farklı bir deja-vu beni bekliyor olacak, biliyorum. Yeterli olgunluğu kendime bahşedebilecek miyim acaba?..

Lânet olası Mayıs ayının bile bir sonu vardır.. En azından son bir lânet haftası daha..