Buruşuk.

"Bu sabah yine her sabahki gibi
Sıkıldım istanbul'da
Moralim bozuk cereyan kesik
Hele bir de sen yoksun ya
Çok yazık"

Kulaklıklarımdan çıkan sesin şiddeti dışardakileri bastıramıyor bile ve ben bir ergen siniriyle birçok insanı boğmak istiyorum. İzmir'e kafamda milyon tane saçmalık ve içimden atmak istediğim ağırlıklarla geldim derken aynı sinir bozukluğuyla Ankara'ya dönecek olmak...

Neden artık çoğu şey umrumda değil ki? Bilmiyorum. Kendimi ne zannediyorum, o konu hakkında da hiçbir fikrim yok. Evet aslında kendimi bir bok zannediyorum diğerlerinden farklı olarak. Mütevazılık yapacak kadar salak değilim artık. Hatalarım olmasına rağmen mükemmelim mesela. Şarkı söylerim, resim yaparım, film çekerim, hafızam on numaradır; aslında tanıyıp tanıyabileceğiniz en büyük manyaklardan bir tanesiyim. İnanmadınız mı? Tamam şakaydı zaten. (Değil lan. Lan?!!)

Böyle bi gün durup dururken, sokakta yürürken yolunuzu kaybedip bi daha bulamasanız falan? Oha. Keşke.

Benim derdim bambaşka, ve nedense bunu bir tek sizin gibi akıllı olanlar anlayamıyor.

Ee?

Anlayamadıysanız siz de onlardansınız.