Ortak özelliklerini bulmaya çalışmak, beni sürekli aynı şeyi aramaya koşullandırmayacak mı? Bunun tek bir kötü yanı var; aradığım şeyi gerçekten bildiğim zaman başka hiçbir şeyi, en ufak farklı olanı bile görmeyecek gözüm. Önümdeki kağıt, kalem ve ben; korkuyoruz hesap yapmaya saatlerdir.
"Hiçbirini sevmediğim halde herhangi birinin bile hayatımdan çıkması bana öyle çok acı verecekti ki; aslında tek korkum da buydu." Bu iki korku arasındaki farkı bulduğum zaman da, hesaplama hatası yaptıysam eğer; geriye dönüp düzeltme şansım olmayacak. Peki sevmediklerimin ortak noktaları neydi? Duygularımdan ve insanlığımdan tiksinip, mantığımı sktir edip, sadece düşüncelerimle yaşamaya ve bununla yetinmeye çalışırken bunlara rağmen bir şekilde hayatımdan bir türlü çıkamamaları mıydı, ya da benim onları çıkaramamam mı?
Saat 7 oldu ve son iki haftanın üzerine sadece bu gece bu kadar çok düşündükten sonra anladığım tek bir şey var: 23 yıllık insanlık tecrübem sonrasında hala herhangi bir insanı gerçekten dost, ve herhangi bir adamı gerçekten sevgili olarak sevebileceğimi sanmıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder