Selâmetle..

Aşkı, dostluğu filan geçtim arkadaş, o konulara sonra gelicem, şimdi benim acaip sinir olduğum bi olay var; bir iş yapıyorsun veya yapmak için çaba sarfediyorsun, bilmem kaç yılını bu iş için ayırıyorsun, emek veriyorsun filan, eyvallah iyi güzel, sonra alakasız biri geliyor, 2-3 ayda senin yaptığın işin yarısını bile yapmamış olmasına rağmen bir şekilde göz boyuyor onu yapıyor bunu yapıyor, ooh alemin sevgilisi oluyor. Bırak allaaşkına ya.

Açık açık konuşayım. Ne iş yapıyoruz, festivalmiş, organizasyonmuş, şuymuş buymuş. Arkadaşlık bi yere kadar, ona da tamam. Benim aylardır, hatta yıllardır bu olay için verdiğim emeği ve yaptığım şeyleri kim gözardı edebilir? Kaç tane insan (aklından ciddi zoru olmayanlardan bahsediyorum) durduk yere, hem de ilgilenmesi gereken başka işler, insanlar varken, hatta sınavları varken tutup da gönüllü olarak beş kuruş almadan sabahın 9'undan gecenin 1-2'sine kadar çalışır böyle bir işte? Kaç tane insan, sevdiği birçok grubu/sanatçıyı dinleyebileceği (daha doğrusu dinleyemeyeceği), artı olarak tatil yapma olanağı olup da yapamayacağını bildiği bir organizasyonda, şehir dışında, görev alıp da, yine sabah-akşam-gece dinlemeyip, yol parası dışında tek kuruş almadan çalışır? İşin içinde hatır varsa, bunda vardır, ama yine de kendimiz için yaptığımız işler bunlar.

Yapıyorsun ediyorsun, sonra öyle biri geliyor ki aman tanrım, yılların organizatörü sanki bana, üf, her işi yapıyor. Öyle bir bilet kesiyor, öyle güzel bileklik takıyor ki, muntazam. Ondan iyi çalışan yok. Sabahtan akşama kadar ofiste çünkü. Çalışıyor. Oh my god, o hepimiz için şahane bir örnek, ondan çok kimse koşturmuyor. Zerre kıskançlık yapıyorsam bir daha şarkı söyleyemeyeyim. Bu kadar da netim.

Alındığım nokta şu: Görmezden gelinmesi yaptıklarının, ve bunu söylediğinde de ciddiye alınmamak. Demek ki bir yerde hata var. Ya benim tavrımda, ya birilerinin anlayışında. Arkadaşlığa ve samimiyete sığınıp da bir de üstüne sevimlilik yapmak, birşeyleri düzeltmek yerine... Olmuyor bence. Ha, böyle devam edecekse, eyvallah, buyrun efendim, alınız, 3 yıllık emeğim, bugüne kadar yaptıklarım, ve hatta bundan sonra yapacaklarımın hepsi size kalsın. Yaptığınız işte size mutluluklar der, çeker giderim daha da konuşmam. Bitmiştir.