Hâl.

Çok hızlı gittim. Çok hızlı gittiğimi sandım belki de. Ruhumu nerelerde bıraktım bilinmez, o kadar korkaktım ki gelse bile umursamazdım.

Çok mu şarkılar dinledim, çok mu şiirler yazdım onlu yaşlarımın son günlerinde? Kalemler cam kesmez belki ama can kesermiş. Kalan parçalarımı kalan son hazinelerimmiş gibi sakladım. Ellerimi göğün maviliğine, sabah ayazının o yavruağzı rengine bulaştırdım biraz daha yaşayabileyim diye; ama gitmiyor daha fazla. Ben aslında yeteneksiz bir taklitçiyim.