Şimdi biraz farkındalıklardan konuşalım. 26 yaşında bir kadın olarak bugün emin olduğum bir şey var. Bilerek ya da bilmeyerek gözümden bir damla yaş düşmesine sebep olan hiçkimseyi affetmedim bugüne kadar. Eminim ki onu da affetmeyeceğim; hatta gün olur bu yazıyı tekrar okursam kim olduğunu dahi hatırlamakta güçlük çekeceğim. Olsun.
Yine baskılar. Yeni baskılar da
yolda eminim. Gözlerimin sulanması bana bu şehrin güç gösterisiyse, yeteri kadar suyu depolamak bedenimin asli görevi artık.
Sinekleri seviyor olmam mesleğimle alakalı değil, ufaklıklar midemi bulandırdıkça bulandırsın istiyorum. Tam da mevsiminde ortaya çıkıp hiçbir fırsatı kaçırmayan tatlı küçük pislik yuvaları, kendimi iyi hissetmemi sağlıyorlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder