Sinir bozucu haklılıklarını görmek beni sinirlendiriyordu; hem de her zamankinden çok. Kendime ise kızmayı bıraktığım zamanlardan birinde yine boşvermişlik kavgasına tutuştum bilmediğim, anlam veremediğim her şeyle.
Yapmak istediğim çok şey vardı ve mümkün görünen her şeyi yapmak isterken hepsini mümkünsüz kılmak benim gibilerin en iyi yaptığı işlerdendi.
Özlediklerim de aklıma geliyorlardı sürekli. Zaten bir çoğu artık bu dünyada bile değillerdi...
Birilerini hayatıma alsam ne değişecek diye düşünmeye başladım alâkasızca. Birilerinin hayatıma girmesi, söz hakkı sahibi olmaya çalışmasıyla eşdeğerdi sonuçta; kaldıramadım. Asiyiz ya doğuştan... Hiç bir yere, hiç bir düşünceye sığamadım. Sığdıramadım kendimi. Doluyu boşalttım olmadı, boşa koydum dolmadı. Sonra sıkıldım. Müziğim de susmuştu kulağımda. Sonra dedim ki; "İşte bu yüzden; siz hepiniz, ben tek."
Çayım da demli olsun bi' zahmet. Sigaramı kendim yakarım, batıl inançlarım ve klişelerim bir süre daha gelmeyecekler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder