Cennet ya da cehennem. 7 kat yukarıda ya da 7 kat aşağıda olmamız ne farkeder ki?
Bu dünyaya ait olmadığıma emin olmadığım günlerde varlığım (olup olmadığıma emin olmadığım nefes alıp verme işlemini) sonlandırmak geliyor içimden. Nefes alıp veren her şey beni neden rahatsız ediyordu peki?
Arada derede kozalar yerleşiyor mesela içimde bir yere. O kozalardan çıkan her kelebeğin kanadını kırıveriyorum bilim insanı kimliğime zerre yakışmayan bir hışım ve korkuyla. Yine de hiçbirine bir özür borcu hissetmiyorum.
Tanımlanamaz haller. Teşhis edebildiğim tek şey korku ve umutsuzluk.
Zaman geçecek delik bulamıyor. Oysa eskiden akardı. Şimdi ya yollarda trafik var, ya damarlarda tıkanıklık.
Beni böyle filitreli dertlere gark ettirme, attır bi cigara.
www.youtube.com/watch?v=hDdXE1W5b-M
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder