Kış geliyor ve yapılan minik kardan adamların çoğu erimeye başladı bile. Her şeyin kendi içinde çelişmesi gibisi yok.
Haklı çıkıyorum.
Bir insanın gelecekle ilgili tüm hayalleri kendisi üzerineyse bu ne
anlama gelir ki? Farklı olabilirdi, hâlâ da olabilir, ama bir şey eksik.
İstek gibi, hırs gibi.
...
Toplumun kabul etmedikleriyle toplumdan kendini ayrı tutanları farklı
kefelere koymak gerekir. Ben toplumdan fazlasıyla kabul görmüş ama
kendini onlardan mümkün oldukça uzak tutmaya çalışan, kafasından birkaç
tahtası eksik biriyim sadece. Ve umutsuzluğum benim yaşam kaynağım.
Kendimden umudu kesmiş olmam ise insanları bana bağlıyor, inandırıyor;
hepsi bu.
Ben oyun alanımda rahatım.
Ve bu saatten sonra, lütfen herkes kendi kumunda oynasın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder